اسناد ثبت شده به وسیله چيني ها٬‍ژاپني هاو سرخ پوستان آمريكاحاکی از آن است که در سال ۱۰۵۴ یک ابرنواختر در کهکشان ما منفجر شده‌است. اکنون می‌دانیم که باقیمانده‌ی آن ابرنواختر٬جسمی است در صورت فلکی گاو(ثور) که سحابی خرچنگ نامیده می‌شود.این سحابي که در اوایل یک سحابی سیاره‌ای تلقی می‌شد٬ اکنون به منزله یکی از شناخته شده‌ترین بقایای ابرنواختری است. سحابی خرچنگ٬ هم از نظر ویژگیهای مشاهده شده در آن و هم از نظر گستره‌ی وسیع تابشهایی که از آن دریافت می‌کنیم و به ما اطلاعات می‌رساند٬ جسم قابل ملاحظه‌ای است. معلوم شده‌است که بیشتر این تابش‌ها به وسیله فرآیند سنكروترون تولید می‌شود.

سحابی خرچنگ با سرعتی حدود ۱۵۰۰ کیلومتر بر ثانیه در حال از هم گسستگی است. انتظار می‌رود که این سحابی درچند هزار سال آینده به تدریج در تمام طول موجها کم فروغ‌تر شده و سرانجام ناپدید گردد. در این میانه سحابی خرچنگ قوی‌ترین منبع تابش امواج رادیویی و پرتوی ایکس در آسمان است که احتمال می‌رود یکی از عوامل صدور بخش بزرگی از پرتوهاي كيهاني آسمان همین سحابی باشد.

یکی از قابل ملاحظه‌ترین نمودهای سحابی خرچنگ جسم مرکزی آن است که اکنون به عنوان بازمانده ستاره‌ی مسبب ابرنواختر شناخته می‌شود. این جسم اصلاْ یک ستاره معمولی نیست بلکه فقط در چند هزارم ثانیه می‌درخشد٬ و با دوره‌ای در حدود ۰٫۰۳ ثانیه برق می‌زند و سپس خاموش می‌شود وبه احتمال زیاد یک تپ اختر است.

صورت فلکی گاو(ثور) را در بیشتر ماهها می‌توان مشاهده کرد اما بهترین موقعیت و بیشترین مدت شبانه برای مشاهده آن آذرماه می‌باشد. خوشهٔ پروین در این صورت فلکی شاخص است. صورت فلکی ثور در آذرماه تقریبا همزمان غروب خورشید، از جانب شرق در حال طلوع می‌باشد و در حوالی نیمه شب به بیشترین ارتفاع خود از افق می‌رسد و سپس مسیر خود را به طرف مغرب ادامه می‌دهد. و متقابلا هنگام طلوع خورشید درحال غروب کردن می‌باشد.

با توجه به اينكه كشورما ايران در نيمكره شمالي قرار دارد،در فصل بهار و تابستان اين صورت فلكي در روز قرار دارد به طوري كه خورشيد در خرداد ماه در اين صورت فلكي قرار دارد.درنتيجه اين صورت فلكي يك صورت پائيزه و زمستانه است و در اين ايام در آسمان شب قابل مشاهده است.