سلام خوبید ؟

این شعررو آقا احسان گذاشتن دیدیم زیباست با اجازشون پستش کردم!!!

کجایی یار دیرینه که من دل تنگ دلتنگم
پر از درد و پر از غصه،دارم بیهوده می جنگم

کجایی تکیه گاه امن،که همراهت زمین خورده
تو روزای زمین گیریش،کسی درداشو نشمرده

کجایی تاببینی که،دوتا دستاش پر از درده
پر از تنهایی باور،پر از اندوه صد مرده

کجایی ای سکوت سرد، که من دلگیر دلگیرم
خود بغضم خود دردم یه دم آروم نمی گیرم

کجایی همدل معصوم که معصومانه می بارم
تو این عالم غریبم من دوتا دستاتو کم دارم

کجایی تا ببینی من دیگه تسلیم تسلیمم
اسیر روز و ماه و سال،پر از تکرار تقویمم

کجایی بی سر انجامم،کجایی کاش که برگردی
تو تنها وارث این درد ،تو تنها یار همدردی